Jason Matthews: Czerwona jaskółka

tłumaczenie: Krzysztof Puławski

Wydawnictwo: Świat książki

ocena: 7,5/10 

Książka jest bardzo sprawnie napisaną sensacją, zgodnie z regułami tego typu literatury. Nie oglądałam filmu, ale ta książka to gotowy scenariusz filmowy: dynamiczna akcja, zakazana miłość, malownicze krajobrazy od rosyjskich po greckie. 

Walka między rosyjskim i amerykańskim wywiadem ciągle trwa. Współczesna Rosja niewiele różni się od tej z czasów zimnej wojny, a zwłaszcza mentalność władz się nie zmieniła. W tym świecie zła pojawia się Dominika, była baletnica i jako obdarzona niezwykłą uroda agentka ma uwodzić wrogów Rosji, a precyzyjnie wrogów aktualnie rządzących. Jednym z jej celów jest przystojny agent CIA.... a dalej warto sięgnąć do książki:)

Akcja dzieje się szybko w różnych miastach i państwach. Kolejne jej zwroty zaskakują, ale mogą być prawdopodobne. Poszczególne postacie są wyraziste i plastycznie opisane. W książce jest wiele uproszczeń, ale to powoduje, że wydarzenia są przedstawiane dynamicznie. Może razi tylko, że Amerykanie to zwykle Ci dobrzy i szlachetni a wśród Rosjan są tacy tylko ci co pracują dla Amerykanów:)

Polecam dla szukających dobrej powieści sensacyjnej!

David Baldacci: W pułapce pamięci

seria:  Amos Decker (tom 1)

tłumaczenie: Beata Hrycak

Wydawnictwo: Wydawnictwo Dolnośląskie

  

ocena: 7,8/10

I zaczęłam czytać kolejną serię książek autorstwa Baldacciego. Główny bohater detektyw Amos Decker to postać bardzo skomplikowano, na co mają wpływ przede wszystkim dwa wydarzenia: pierwsze z młodości, gdy wskutek urazu podczas meczu zyskał niezwykłą zdolność: niczego nie zapomina, a drugie to największa tragedia jak może się przytrafić: morderstwo najbliższych mu osób. Gdy zgłasza się mężczyzna, który twierdzi, że to on dokonał tej zbrodni, Decker za wszelką cenę chce się z nim zobaczyć. W tym czasie w miejscowej szkole dochodzi do kolejnej zbrodni, w której giną i uczniowie i nauczyciele. Zostali oni zabici z tej samej broni co bliscy Deckera, a detektyw zostaje włączony do śledztwa...

Książka momentami jest makabryczna i pachnie "skandynawskim kryminałem", ale napisana jest świetnie. Intryga kryminalna wciąga i to bardzo przez 3/4 ksiazki, koniec jest już jak dla mnie mało realny, ale dalej dobrze się czyta. 

Polecam na jesienne wieczory, a po dniu rywalizacji podczas pracy w korporacji, taki kryminał może wydawać się wręcz przyjazny...:)

Anthony Flint: Le Corbusier. Architekt jutra

tłumaczenie: Dominika Cieśla-Szymańska 

Wydawnictwo: W.A.B.

ocena: 8/10 

Ta książka nie jest klasyczną biografią wielkiego wizjonera, ale przede wszystkim opowieścią o sztuce, która tworzył. Zresztą praca była dla Le Corbusiera zawsze najważniejsza. To książka o wyzwaniach zamieniającej się dynamicznie rzeczywistości pierwszej polowy dwudziestego wieku, które Le Corbusier dostrzegał i na które odpowiadał.

Le Corbusier był gotów pracować dla każdego, dla komunistów i kapitalistów, socjalistów i faszystów. Aby skupić się tylko na sztuce nie chciał mieć dzieci. Przez jednych wielbiony ze względu na swoje projekty, przez innych krytykowany jako wieczny oportunista. Ale niewątpliwe to twórca, który w największym stopniu wpłynął na XX-wieczną architekturę i design. Zresztą jego estetyka modernizmu do dziś ma wielu naśladowców.

Warto przeczytać tę książkę, aby poznać lepiej postać Le Corbusiera i  jego wielkie projekty, a także determinację z jaką walczył o ich realizację.

Steven Saylor: Zagadka Katyliny

seria: Roma sub rosa

tłumaczenie: Jan Szczepański

Wydawnictwo: Rebis

ocena: 8,5/10


To jedna z moich ulubionych opowieści o Gordianusie Poszukiwaczu. Gordianus to starożytny detektyw, który współpracuje z najbardziej wpływowymi ludźmi swoich czasów. Świetnie się czyta kryminały z tej serii, są one wyraźnie osadzone i w wydarzeniach politycznych, i w starożytnych obyczajach. 

Akcja tego tomu rozgrywa się w czasach schyłku republiki i dotyczy sporu pomiędzy podzielonymi na dwie grupy rzymianami na których czele stanęli Katylina i Cyceron. Gordianus mimo, że przeprowadza się na wieś nadal jest w centrum rzymskich wydarzeń i uczestniczy czynnie i w działaniach Katyliny, i Cycerona. Zwłaszcza ten pierwszy do dziś jest bardzo skrajnie oceniany przez historyków. Niewątpliwie Katylina jest postacią faszynującą i ciekawe jak potoczyłyby się jego dalsze losy gdyby uciekł do Marsylii nie walcząc z armią "przysłaną" przez Cycerona. 

Lubię czytać książki, które są osadzone  w realiach danej epoki, bez nadmiernego popisywania się autora wiedzą z danego okresu, a jednocześnie pozbawione błędów w podstawowych przywołaniach do danych czasów. Ten tom to bardzo przyjemna i fascynującą lektura, z jednej strony świat wielkiej polityki,a z drugiej sąsiedzkie spory i relacje ojca z dorastającym synem. Dla mnie to jest interesująca książka, która jest czystym relaksem - polecam i to bardzo!

 

John Hooper: Włosi

tłumaczenie: Piotr Grzegorzewski, Marcin Wróbel

Wydawnictwo: W.A.B.

ocena: 7,6/10 

W książce poruszane są bardzo rożne tematy dotyczące Włochów i wszelkich aspektów życia we Włoszech. Odnoszą się one bardzo różnych sfer życia, w tym i gospodarki, i przestępczości, i seksualności. Tej ostatniej Autor poświecą sporo uwagi przytaczając szereg badań na poparcie swoich momentami interesujących tez. 

Różnorodność jest jednocześnie zaletą i wadą książki. Ciekawe są fragmenty, w których Autor obala szereg stereotypów odwołując się do badań, np. o rzekomym ognistym temperamencie Włoszek:) Mnie zainteresował zwłaszcza pierwszy rozdział dotyczący kwestii historycznych i próby, oczywiście skrótowego, wyjaśnienia przyczyn czasów chwały i upadku ziem Półwyspu Apenińskiego. Nieco irytując jest przykładowo brytyjskocentryczny punkt widzenia, czy czasami zbyt duża rozpiętość jeżeli chodzi o istotność poruszanych tematów.

Dodatkowego smaku dodaje rozdział poświęcony analizie przyczyn niezwykłego, wręcz narodowego przywiązania Włochów do wyglądu. Co może zmobilizować do przejrzenia szafy przed ewentualnym wyjazdem do tego kraju:)

W sumie książka, chociaż nierówna, jest interesująca i warto jej poświęcić czas!

Frank Wynne: To ja byłem Vermeerem

tłumaczenie: Ewa Pankiewicz 

Wydawnictwo: Rebis

ocena: 8/10 

Zwykle czytając biografię malarzy można spotkać się z opisem ich problemów, bo swoją sztuką wyprzedzają czasy w których żyją. Odwrotnie jest w przypadku holenderskiego malarza Hana van Meegeren. Ze względu na swoją twórczość powinien się urodzić sto lat wcześniej. Odrzucenie jego twórczości przyczyniło się do tego, że został genialnym fałszerzem obrazów samego Vermeera!
 

Nie chcę szczegółowym  opisem książki psuć przyjemności samodzielnego śledzenia tego pasjonującego życia. Niewątpliwie dodatkowego smaku dodają czas w których miał miejsce cały proceder, w tym II wojny światowej.
 

Warto zwrócić uwagę, że opisane są interesująco (!) techniczne aspekty fałszowania obrazów.

Jednym słowem: polecam! Świetna książka, o ludzkich namiętnościach i o rynku sztuki.

 

Julian Sanchez: Konserwator

tłumaczenie: Marta Boberska 

Wydawnictwo: Świat Książki

ocena: 6/10

Szukałam tzw. książki na plaże i z czystym sumieniem mogę ją w tej grupie książek polecić. Zresztą Autor sam podaje przepis na dobrze sprzedawaną książkę na rynku międzynarodowym: kluczowy jest wątek kryminalno-historyczny z wciągającą tajemnicą, do tego dobrze zarysowane główne postacie, które budzą sympatię czytelnika, i jeszcze konieczny jest wątek romantyczny rozwijający się równolegle do głównej akcji. I wszystko to jest w tej powieści:
Enrique Alonso to hiszpański pisarz, który robi międzynarodową karierę w Nowym Jorku. Mail od byłej żony Bety powoduje, że wraca do San Sebastián i tam poznaje amerykańskiego konserwator dzieł sztuki, który specjalizuje się w twórczości Jose Marii Serta. Wkrótce w zatoce La Concha zostają odnalezione zwłoki konserwatora. Enrique razem z Bety próbują ustalić dlaczego konserwator zginął i w ten sposób wikłają się w niebezpieczne poszukiwania, które zaprowadzą ich do tajemnic sięgających czasów II wojny światowej.

Książkę bardzo dobrze się czyta, akcja wciagą, wątek kryminalny ze sztuką w tle daje usprawiedliwienie, że to nie jest to tylko zwykły kryminał i śmiało możemy pokazać okładkę dla innych plażowiczów:)  Ale nie ma co się oszukiwać, to tylko "przyjemnie czytadło":)  

W trakcie czytania zorientowałam się, że jest to kolejna część - jest to kontynuacja "Antykwariusza" - ale można ją z powodzeniem czytać oddzielnie.